است كه فلان مقدار به فقراى فلان شهر بده وأو مال را به شهر ديگر برده ودر راه از بين رفته ضامن است واگر كوتاهى نكرده وتعدى هم ننموده ضامن نيست . ( مسأله 2727 ) : هر گاه انسان كسى را وصى كند وبگويد كه اگر آن كس بميرد فلانى وصى باشد ، بعد از آن كه وصى أول مرد ، وصى دوم بايد كارهاى ميت را انجام دهد . ( مسأله 2728 ) : حجى كه بر ميت واجب است وبدهكارى وحقوقى را كه مثل خمس وزكات ومظالم ادا كردن آنها واجب مىباشد ، بايد از أصل مال ميت بدهند اگر چه ميت براي آنها وصيت نكرده باشد . ( مسأله 2729 ) : اگر مال ميت از بدهى وحج واجب وحقوقى كه مثل خمس وزكات ومظالم بر أو واجب است زياد بيايد ، چنانچه وصيت كرده باشد كه ثلث يا مقدارى از ثلث را به مصرفى برسانند ، بايد به وصيت أو عمل كنند واگر وصيت نكرده باشد ، آنچه مىماند مال ورثه است . ( مسأله 2730 ) : اگر مصرفى را كه ميت معين كرده ، از ثلث مال أو بيشتر باشد ، وصيت أو در بيشتر از ثلث در صورتي صحيح است كه ورثه حرفى بزنند يا كارى كنند كه معلوم شود وصيت را اجازه نموده‌اند وتنها راضى بودن آنان كافى نيست . واگر مدتي بعد از مردن أو هم اجازه نمايند صحيح است ، وچنانچه بعضي از ورثه اجازه وبعضي رد نمايند وصيت فقط در حصه آنهائى كه اجازه نموده‌اند صحيح ونافذ است . ( مسأله 2731 ) : اگر مصرفى را كه ميت معين كرده ، از ثلث مال أو بيشتر باشد ، وپيش از مردن أو ورثه اجازه نمايند ، بعد از مردن أو نمىتوانند از اجازه خود برگردند . ( مسأله 2732 ) : اگر وصيت كند كه از ثلث أو خمس وزكات يا بدهى ديگر أو را بدهند ، وبراي نماز وروزه أو أجير بگيرند ، وكار مستحبى هم مثل